Hafıza ve sevgi

100 danışanımdan 99’u çocukluğunda mutlu olduğunu söylüyor. Düşünüyorum da; bunun hikmeti sevilmek ve ilgi odağı olmak herhalde… Acı veren anıları silmenin yolunu çok sorarlar; bu durumda cevap; sevilmek olsa gerek… Şu çok sevilenlerin acı veren olaylara karşı güzel aldırmazlığına, acılarını unutma, yok sayma özelliğine bakın… Hafıza ve sevgi ne de yakın ilişki içinde… Fiziksel acılar içinde kıvranan bir hastamın “Beni sevin! Ne olur beni sevin!” Diye adeta yalvardığını hatırlıyorum… Çok dokunaklı değil mi?

Yorum yapın

Bu bölümde sadece yorumlarınızı iletin. Sorularınızı Soru Sor bölümünden aktarın.