Derin TMS, Obsesif Kompulsif Bozukluk Semptomlarını İyileştirir mi?

Derin TMS, Obsesif Kompulsif Bozukluk Semptomlarını İyileştirir mi?

Araştırmalar, Derin TMS tedavisinin beyindeki belirli bir bölgeye odaklanılarak çalışılmasının Obsesif Kompulsif Bozukluk tedavisinde işe yaradığını gösteriyor. Geleneksel tedaviye cevap vermeyen kişilerin tedavisinde yeni bir boyut işlevin gören Derin TMS hastaların büyük azınlığını tedavi etmenin de yolunu açıyor.

Obsesif Kompulsif Bozukluk (OKB) ve Geleneksel Tedavi Yöntemleri

Genellikle tekrarlayan düşünceler, dürtüler veya kişinin yerine getirmek zorunda hissettiği yoğun tekrarlayan davranışlar olarak tanımlanmaktadır. Yılda ortalama %1 kişide görülse de hayat boyu kişileri takip etme oranı araştırmalara göre %2,3 olan OKB bu kişilerinin hayatlarının bir noktasında acı verici olmaktadır. Genellikle maruz kalma ve yanıt önleme tedavileri (bu tedavi yöntemi hastayı obsesyonların içeriğine maruz bırakmak ve kompulsiyonları yapmamak/önlemek gibi anlaşılabilir) ve SSRI’lar (Seçici Serotonin Geri Alım İnhibitörleri/İlaçlar) geleneksel sayabileceğimiz iyileştirme yöntemleridir fakat hastaların üçte biri ila yarısı bu tedavilere yanıt vermemektedir.

Derin TMS Nedir? Ne yapar?

Derin Transkraniyal Manyetik Stimülasyon (dTMS),kafa derisi üzerine yerleştirilmiş bir bobin tarafından manyetik uyaranlar aracılığı ile manyetik alanların üretildiği bir beyin stimülasyon tekniğidir. Uyaranlar sonrası oluşturulan bu manyetik alan, hedef beyin bölgesindeki nöronal devreleri aktive ederek semptomların iyileşmesine neden olur. Bazı zor/dirençli depresyon vakalarının da tedavisinde klinik olarak kullanılır.

Derin TMS Kullanılarak OKB Üzerinde Yapılan Bir Araştırmanın Sonuçları

Dr. Lior Carmi’nin (Chaim Sheba Tıp Merkezi’nde Prof. Joseph Zohar ve Prof. Abraham Zangen ve geniş bir çalışma ekibi ile birlikte) yürüttüğü çok merkezli randomize kontrollü bir çalışmada OKB’si olan 99 hastanın bir kısmına Derin TMS ile gerçek tedavi diğer bir kısmına ise sahte tedavi (sahte tedaviden kasıt hastalara manyetik alan yerine yalnızca cihazın sesinin verildiği gerçek görünümlü ama gerçek olmayan bir uygulamadır) uygulamışlardır. Bu çalışmadaki bütün hastalar önceden antidepresan tedavisi görmüş ve bu tedaviye yanıt vermemiş kişilerden oluşmakta.

Dr. Carmi, “Bu çalışma hakkında ilginç bir nokta, hastaları her dTMS seansından önce kasıtlı olarak provoke etmemizdir. Provokasyonları her hastanın kendi takıntısına uygun şekilde hazırlayarak yaptık. Her bir maruziyet hastalar özelinde tasarlndı. Hasta ile ilk görüşme sırasında semptomlarını öğrendik ve uygulama esnasında hangi maruziyetlerin kullanılacağını içeren bir liste oluşturduk. Burada esas fikir hastanın seansı bittikten sonra değil, beyin devreleri harekete geçtiğinde tedaviyi sunmaktı.”

Seanslar, beynin OKB ile ilişkili spesifik alanlarına odaklanan 6 haftalık günlük 20Hz Derin TMS uygulamasından oluşmaktaydı. Yanıt derecesi Yale-Brown Obsesif Kompulsif Ölçeği kullanılarak ölçüldü. Çalışma sonucunda hastalardan tedavi edilenlerin %38’i tedaviye yanıt verdiği gözlendi. Tedavi bittikten bir ay sonra yapılan değerlendirmede gerçek uyaranlar ile çalışılan aktif grupta tedaviye cevap oranı %45.2 iken sahte uyaran ile çalışılan grupta bu oran %17.8 idi.

Bu çalışma hakkında Prof. Jose M. Menchon (Bellvitge Üniversitesi Hastanesi,İspanya) şunları aktardı:

“Bu çok heyecan verici bir çalışma çünkü Derin TMS kullanılarak OKB’de olumlu sonuçların alınabildiğini gösteriyor. Şimdiye kadar OKB’de TMS ile yapılan klinik deneyler, manyetik olmayan etkilerinden dolayı kısıtlamaları olabilen derin olmayan TMS ile gerçekleştirilmişti. Ancak derin TMS, OKB’de daha kritik rol oynayabilecek daha derin beyin bölgelerine ulaşmaya ve bu bölgelere erişilebilmesine olanak tanımaktadır. Derin TMS bu olumlu sonuçların ilerleyen çalışmalarda da artmasından sonra yararlı bir tedavi stratejisi haline gelebilecektir.”

KAYNAK:

  • ScienceDaily
  • Efficacy and Safety of Deep Transcranial Magnetic Stimulation for Obsessive-Compulsive Disorder: A Prospective Multicenter Randomized Double-Blind Placebo-Controlled Trial, Lior Carmi, Aron Tendler, Alexander Bystritsky, Eric Hollander, Daniel M. Blumberger, Jeff Daskalakis, Herbert Ward, Kyle Lapidus, Wayne Goodman, Leah Casuto, David Feifel, Noam Barnea-Ygael, Yiftach Roth, Abraham Zangen, and Joseph Zohar, American Journal of Psychiatry, 2019, 176:11, 931-938
Prof. Dr. Kemal Arıkan
Psikiyatri Uzmanı